Christina Maria Aguilera – ur. 18 grudnia 1980 roku w Nowym Yorku – amerykańska piosenkarka, autorka tekstów, aktorka, business woman i osobowość telewizyjna.

Swoją przygodę z biznesem muzycznym rozpoczęła na początku lat 90. występami w muzyczno-tanecznym programie dziecięcym Klub Myszki Mikey. W 1998 roku została zauważona przez szerszą publiczność dzięki nagraniu utworu „Reflection” zwiastującego animowany film wytwórni Disney’a „Mulan”. Piosenka przyniosła jej pierwszą nominację do Złotego Globu w kategorii najlepsza piosenka. Rok później wokalistka wydała swój debiutancki album „Christina Aguilera”, który promowany był utworami „Genie In a Bottle”, „What a Girl Wants” czy „Come on Over (All I Want Is Sou)”. Niemal wszystkie single wydane w tym czasie zdobywały szczyty list przebojów. Równolegle artystka wydała hiszpańskojęzyczny album „Mi Reflejo” będący latynoskim odpowiednikiem debiutu muzycznego. W 2002 roku po rozstaniu ze swoim ówczesnym menadżerem Stevenem Kurtzem gwiazda wydała drugi studyjny album „Stripped”. Krążek promowany był ostrym wizerunkiem scenicznym i nie mniej bezpośrednimi tekstami. Album ugruntował jej pozycję międzynarodowej gwiazdy i przyniósł szereg nominacji i nagród, w tym Grammy za utwór „Beautiful”, który osiągnął wielki sukces komercyjny. W 2006 roku artystka wydała swój trzeci studyjny album „Back To Basics” nawiązujący stylistycznie do lat 20., 30. i 40. XX wieku. Krążek zainspirowany dzieciństwem piosenkarki i jej muzycznymi korzeniami był w głównej mierze poświęcony jej związkowi z ówczesnym mężem Jordanem Bratmanem za którego Aguilera wyszła pod koniec roku 2005. Kolejne dwa albumy nie przyniosły wokalistce przychylnych opinii. Pierwszy z nich, „Bionic”, wydany w 2010 roku i inspirowany muzycznymi dokonaniami takich artystów sceny elektronicznej jak The Prodigy, wydany był w atmosferze skandalu związanego z rzekomą aferą dotyczącą kopiowania muzycznych i wizerunkowych dokonań innych gwiazd muzyki pop. Drugi, „Lotus”, wydany w 2012 roku, którego powstanie wiązało się z uczestnictwem Aguilery w amerykańskiej edycji programu The Voice przyjęty został przez krytyków mieszanie i podobnie jak jego poprzednik nie uzyskał zamierzonego sukcesu komercyjnego.
W 2010 roku wokalistka zadebiutowała w filmie „Burleska” wcielając się w rolę Ali i uzyskując nominację do Złotego Globu za utwór „Bound To You”. Rok później wcieliła się w rolę jurorki w amerykańskiej edycji programu The Voice uczestnicząc w nagraniu 3 sezonów na przełomie lat 2011-2012.

Dzieciństwo

Gwiazda przyszła na świat w nowojorskiej dzielnicy Staten Island, gdzie stacjonował jej ojciec Fausto Wagner Xavier Aguilera, sierżant amerykańskiej armii. Jej matka, Shelly Loraine Fidler była tłumaczką języka hiszpańskiego. Wojskowe obowiązki w bazie zmuszały rodzinę do ciągłych przeprowadzek. I tak Aguilera w pierwszych 7 latach swojego życia mieszkała kolejno m.in. Earnest Harmon Air Force Base w Stephenville, Newfoundland, Kanadzie i Japonii. Dzieciństwo przyszłej piosenkarki pop nie było jednak spokojne. Jej ojciec bowiem nadużywał wobec Christiny i jej matki przemocy zarówno fizycznej jak i psychicznej. „Było wiele kłótni, krzyków i wrzasków. I trudno było mi to oglądać” – wspominała po latach. 6 czerwca 1986 roku, na świat przyszła siostra Aguilery, Reachel. Rodzina po raz kolejny została przeniesiona w związku z obowiązkami ojca. Tym razem udali się do Fort Dix w stanie New Jersey. Wówczas Shelly podjęła decyzję o odejściu od agresywnego męża i przeniosła się wraz z córkami do domu swojej matki w Rochester, w stanie Pensylwania nieopodal Pittsburga. W 1987 roku rodzina na stałe osiedliła się w Wexford, gdzie Christina uczęszczała do North Allegheny School District. Rodzice Aguilery rozwiedli się w 1986 roku.
Od początku przyszła gwiazda uciekała od problemów w domu w świat muzyki. „Dom musi zapewniać schronienie. W moim przypadku tak nie było. Ujściem dla emocji stała się muzyka. Moja miłość do muzyki wywodzi się z bólu, z potrzeby ucieczki, odczuwania czegoś dobrego i prawdziwego” – mówiła Aguilera w 2009 roku w programie E! Special. Jako pierwsza wyjątkowy talent muzyczny zauważyła jej babcia. Za jej namową Shelly zapisywała dziewczynkę na lokalne konkursy talentów. Po namowach rodziców i nauczycieli matka Christiny wysłała jej zgłoszenie do ówczesnego najpopularniejszego talent show w Stanach Zjednoczonych. 15 marca 1990 młoda Aguilera pojawiła się w programie Star Serach, w którym zaprezentowała utwór Etty James „A Sunday Kind of Love”, ale przegrała. Została jednak zauważona i w krótkim czasu ponownie zaprezentowała piosenkę w lokalnej telewizji KDKA-TV w programie Wake Up with Larry Richert. Odkąd zamieszkała na stałe w Pittsburgu często wykonywała The Star-Spangled Banner, hymn Stanów Zjednoczonych, przed meczami Pittsburgh Steelers, Pittsburgh Pirates i Pittsburgh Penguins.

Klub Myszki Mickey

W 1990 roku wciąż mieszkając w domu swojej babci w Rochester Shelly natknęła się na mały artykuł dotyczący castingów do programu Klubu Myszki Mickey. „Chcesz zarobić wielkie pieniądze? Być w telewizji?” – głosił jego nagłówek – „Zgłoś się na przesłuchanie do Klubu Myszki Mickey”. Casting miał miejsce w Pittsburghu i trzeba było się na nim wykazać umiejętnościami tańca, śpiewu oraz gry aktorskiej. Prócz Aguilery w przesłuchaniach wzięło udział 800 innych dzieci marzących o karierze telewizyjnej. „Rozglądałem się i zwróciłem uwagę na małą dziewczynkę. Miała jasne proste włosy, które trochę zasłaniały jej twarz. Wyróżniała się na tle innych. Miała ze sobą jakieś 50 kaset. Otworzyła teczkę i spytała co chcemy usłyszeć. Zaczęła od „Vision Of Love”. Zaśpiewała całą piosenkę bezbłędnie. Po jej występie zapanowała kompletna cisza, po czym wszystkie dzieci zaczęły szaleć i bić brawo” – opowiadał w 2003 roku Matt Casella, który odpowiadał za znalezienie nowych twarzy w castingu. Przyszła gwiazda nie wygrała jednak przesłuchania ze względu na swój młody wiek. „W tym czasie ona miała zaledwie 9 lat a my mieliśmy sztywne zasady, że 9 lat to jednak trochę zbyt młody wiek” – wspominał Casella w VH1 Driven. Rodzina Christiny nie wiedziała jednak o restrykcjach dotyczących wieku. W 1992 roku, gdy młoda Aguilera zbliżała się do lat 12, Casella zadzwonił ponownie do Shelly Kearns z zawiadomieniem o kolejnym przesłuchaniu do Klubu Myszki Mickey. Christina ponownie została zaproszona na przesłuchania. „Siedzieliśmy na korytarzu a jej głos słychać było za drzwiami” – opowiadał w 2002 roku ojczym wokalistki – „Wiele matek i jej dzieci spojrzało wtedy po sobie”. Kilka miesięcy później rodzina otrzymała telefon o przyjęciu dziewczynki do programu. Christina podpisała 5 letni kontrakt z telewizją Disney Chanel ale występowała w programie zaledwie do 1994 roku, do czasu podjęcia decyzji o zaprzestaniu emisji ze względu na niską oglądalność. Poznała tam m.in. Britney Spears, Justina Timberlake’a, Keri Russel czy Ryana Gosslinga. Timberlake w 2010 roku tak wspominał pierwsze spotkanie z Aguilerą na planie programu: „Pamiętam, gry po raz pierwszy poznałem Christinę. Była mniejsza niż reszta z nas, a potem otworzyła usta i brzmiała głośniej niż my wszyscy razem wzięci.”

Debiut fonograficzny

Po zakończeniu nagrań do ostatniego sezonu Klubu Myszki Mickey Christina powróciła do szkoły. Przyszła gwiazda nie ukrywała przed rówieśnikami, że występowała w telewizyjnym show co spotkało się z wrogością niektórych dziewczyn. „Pamiętam, że pewnego dnia w trakcie zajęć wychowania fizycznego dziewczyny próbowały rzucać w nią piłkami. Wszystko po to by ją skrzywdzić bo były aż tak o nią zazdrosne” – wspominała jej koleżanka z liceum. W wieku ok. 15 lat Aguilera postanowiła zaangażować do zajmowania się jej karierą menadżera. W tym celu wraz z matką wybrały się do Nowego Jorku, gdzie spotkały się z kilkoma osobami. Ostatecznie wybór padł na Stevena Kurtza. Jednym z pierwszych projektów w jakie zaangażował Christinę jej menadżer był duet w utworze „All I Wanna Do” z japońską gwiazdą muzyki pop Keizo Nakanishim. Następnie piosenkarka poleciała do Rumunii reprezentować swój kraj na tamtejszym festiwalu muzycznym „Golden Stag” na którym wykonała dwa utwory z repertuaru Diany Ross i Sheryl Crow. W 1998 roku piosenkarka dostała możliwość zaśpiewania piosenki do utworu „Reflection”, który zwiastować miał film animowany z wytwórni Disney’a „Mulan”. Tydzień w którym potwierdzono, że Aguilera zaśpiewa balladę był również tygodniem w którym podpisała kontrakt z wytwórnią płytową RCA Records. „Reflection” przyniósł gwieździe pierwszą nominację do Złotego Globu w kategorii Najlepsza piosenka. Rok później ukazał się debiut fonograficzny Aguilery pod tytułem „Christina Aguilera”. Płytę od sierpnia 1999 roku zwiastował utwór „Genie in a Bottle”, który dotarł do #1 miejsca na liście Billboard Hot 100 i utrzymywał się na jej szczycie przez 5 tygodni. Ten sam los podzielił album nastoletniej gwiazdy popu, który sprzedał się w nakładzie 8 milionów w samych Stanach Zjednoczonych i 12 milionów na świecie. Kolejnym singlem z debiutanckiego krążka został „What a Girl Wants”, który tak jak jego poprzednik dotarł do #1 miejsca na amerykańskiej liście przebojów. W lutym 2000 roku piosenkarka wygrała swoją pierwszą nagrodę Grammy w kategorii Best New Artist. Na tej samej gali nominowana była również w innej kategorii Best Female Pop Vocal Performance za utwór „Genie In a Bottle”, w której przegrała. Następnym singlem promującym album była ballada „I Turn To You” (zajęła #3 miejsce na Billboard Hot 100), a po niej utwór „Come On Over (All I Want Is You)” okupujący #1 miejsce amerykańskiej listy magazynu. W lipcu gwiazda wyruszyła w swoją pierwszą samodzielną trasę koncertową Sears & Levis Tour w trakcie której zagrała 61 koncertów. We wrześniu 2000 roku wokalistka wydała swój pierwszy hiszpańskojęzyczny album „Mi Reflejo” będący odpowiednikiem jej debiutu fonograficznego. Za jego produkcję odpowiadał Rudy Perez, który przetłumaczył część tekstów anglojęzycznych utworów. Krążek dotarł do #27 miejsca Billboard Hot 2000 i do #1 miejsca na Latin Album Chart sprzedając się w nakładzie 2,5 miliona kopii na świecie i ok. 500 tysięcy w Stanach Zjednoczonych. Za „Mi Reflejo” wokalistka wygrała Latin Grammy w kategorii „Best Female Pop Vocal Album”. W październiku 2000 roku piosenkarka wydała świąteczny album „My Kind Of Christmas”, który dotarł do #28 miejsca na Billboard Hot 200 i sprzedał się w 991 tys. kopii w USA i 1,5 mln kopii na świecie. W tym też czasie Aguilera zdecydowała się na rozwiązanie łączącego ją kontraktu z ówczesnym menadżerem Stevenem Kurtzem. Na jego miejsce zatrudniła Irvinga Azoffa. 2001 rok wokalistka wyjechania w trasę po Ameryce Południowej promującą album „Mi Reflejo”, Christina Aguilera Latin American Tour 2001, która zakończyła się na początku lutego. Rozpoczęła go również od nagrania duetu z latynoską gwiazdą muzyki pop Ricky Martinem. Piosenka została przesłana do radia w połowie stycznia i dotarła do pierwszej piątki w Anglii i Niemczech, a pierwszej dwudziestki najlepszych utworów w Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku piosenkarka została wybrana wraz z Lil’ Kim, Mya, and P!nk do zaśpiewania coveru „Lady Marmalade” Patti LaBelle. Utwór promował film „Moulin Rouge” i dotarł na szczyt listy Billboard Hot 100, przynosząc wokalistkom nominację, a później również wygraną, w kategorii Best Pop Collaboration with Vocals. Piosenkarka zaangażowała się również w walkę z AIDS. W tym celu wraz z innymi gwiazdami muzyki pop takimi jak Bono, Britney Spears, N*Sync czy Destiny’s Child wzięła udział w nagraniu coveru utworu „What’s Goin’ On. Po ataku terrorystycznym na Word Trade Center piosenka stała się również hołdem ofiarom i bohaterom tych wydarzeń.

Stripped

Pod koniec 2001 roku Christina rozpoczęła pracę nad swym drugim studyjnym albumem. Krążek ukazał się z dość dużym opóźnieniem w październiku 2002 roku. Piosenkarka rozpoczynając pracę nad płytą postanowiła przejąć pełną kontrolę nad etapem jego tworzenia. W tym celu poprosiła Rona Faira by niczego jej w związku z nowym albumem nie narzucał. „Chciałam nagrać płytę na której mogłabym się w pełni wyrazić. Wyrazić swe emocje, śpiewać prosto z serca o tym co przeszłam” – wspominała w 2009 roku. Do pracy nad krążkiem zaangażowała m.in. Lindę Perry, Scotta Storcha, Matta Morrisa czy Jaspera Camerona. Od września 2002 roku album zwiastował singiel „Dirrty”, który promowany był przez kontrowersyjny wideoklip autorstwa Davida LaChapelle. Utwór stał się hitem na świecie a wideo było jednym z najczęściej emitowanych klipów przez stację MTV. Nie przeniosło się to jednak na pozycję piosenki na amerykańskiej liście przebojów. Kolejnym singlem została ballada „Beautiful” autorstwa Lindy Perry. Utwór szybko odniósł komercyjny sukces docierając do #2 miejsca na liście Billboard Hot 100 i przynosząc wokalistce w 2004 roku kolejną nagrodę Grammy w kategorii Best Female Pop Vocal Performance. Na przełomie lat 2002-2004 wokalistka wydała kolejne 3 single („Fighter”, „Can’t Hold Us Down” i „The Voice Within”). Ponadto w Hiszpanii zamiast ostatniego singla zdecydowano się wydać utwór „Infatuation”. Stripped pokryło się czterokrotną platyną w Stanach Zjednoczonych rozchodząc się w nakładzie niemal 5 milionów egzemplarzy w USA. Płyta została dobrze przyjęta przez krytyków. 4 czerwca 2003 roku Aguilera wyruszyła wraz ze swoim znajomym z czasów Klubu Myszki Mickey, Justinem Timberlake’iem, we wspólną trasę koncertową po USA. Justified and Stripped Tour obejmowało 46 koncertów. 22 września, w krótkim czasie po zakończeniu koncertów na terenie Ameryki Północnej, piosenkarka zdecydowała się na wyruszenie w samodzielne tournée pod nazwą Stripped World Tour. Show zakończyło się 17 grudnia 2003 roku, a rok później wydane zostało na DVD. W 2004 roku piosenkarka ponownie postanowiła wyruszyć w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych. Tournee miało obejmować 27 występów ale zostało odwołane ze względu na problemy piosenkarki z głosem. W tym samym roku, na gali rozdania nagród MTV Video Music Awards Aguilera wystąpiła u boku Missy Eliot, Britney Spears oraz Madonny wieńcząc występ pocałunkiem z Królową Popu. Rok później Aguilera zdecydowała się na nagranie dwóch duetów z Herbiem Hancockiem (A Song For You) oraz Nellym (Tilt Ya Head Back). Dodatkowo wspólnie wystąpiła z The Rolling Stones, Andreą Bocelli i Tonym Bennetem. Wzięła również udział w nagraniu coveru utworu Rose Royce’a „Car Wash” na potrzeby filmu „Rybki z ferajny”. Piosenkarka zaangażowała się także w promocję animowanego obrazu. 18 listopada 2005 roku Christina Aguilera po 3 latach znajomości i 10 miesiącach narzeczeństwa wyszła za producenta muzycznego Jordana Bratmana.

Back To Basics

W sierpniu 2006 roku wokalistka zdecydowała się wydać swój trzeci studyjny krążek, Back to Basics. Album nagrywany od 2005 roku zainspirowany został latami 20., 30. i 40. XX wieku i legendarnymi soulowymi i bluesowymi artystami, których słuchała już w dzieciństwie. „Cały album oczywiście opowiada o Jordanie. Byłam szczęśliwa i chciałam o tym śpiewać” – mówiła artystka. Za produkcję odpowiadali DJ Premier i Linda Perry. Album zwiastował wydany w czerwcu 2006 roku singiel „Ain’t No Other Man”, który dotarł do #8 miejsca listy Billboard Hot 100. Popularność utworu spowodowała debiut albumu na #1 miejscu listy Billboard Hot 200 i sprzedaż w nakładzie wynoszącym 320 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Drugim utworem promującym krążek został „Hurt”, ballada od Lindy Perry wydana we wrześniu 2006 roku. Piosenka wspięła się na #19 miejsce amerykańskiej listy przebojów. W listopadzie piosenkarka wyruszyła w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, Europie, Australii i Azji, która trwała przez większą część roku 2007 roku i która została wydana w 2008 roku jako oficjalne koncertowe DVD Back to Basics: Live and Down Under . Była to najbardziej dochodowa trasa koncertowa amerykańskiej piosenkarki w 2007 roku inkasująca ponad 90 milionów dolarów. W lutym 2007 roku wokalistka wystąpiła na rozdaniu nagród Grammy z utworem „It’s a mans world” na cześć Jamesa Browna. Występ uznany został na trzeci najlepszy występ w historii rozdania tych nagród. Grammy przyniosło jej kolejną statuetkę za „Ain’t No Other Man” w kategorii Best Female Pop Vocal Performance. W tym samym roku gwiazda zdecydowała się na wydanie na singlu kolejno utworów „Candyman”, „Slow Down Baby” (Australia) i „Oh Mother” (Europa). Oficjalny wideoklip powstał jedynie do trzeciego singla inspirowanego The Andrews Sisters. Piosenka wspięła się na #25 miejsce Billboard Hot 100. 12 stycznia 2008 roku przyszedł na świat pierworodny syn Aguilery i jej męża, Jordana Bratmana. Z tej okazji piosenkarka umieściła na swojej stronie internetowej wideo do utworu „Save Me From Myself”, który jednak nie ukazał się jako singiel.

Keeps Gettin’ Better

Na początku marca 2008 roku piosenkarka rozpoczęła pracę nad nowym albumem. Początkowo Aguilera miała zająć się nagrywaniem czwartego studyjnego albumu, jednak wytwórnia zaproponowała jej wydanie składanki największych przebojów. Po długich namowach wokalistka przystała na tę propozycję. 9 września 2008 roku na rynku muzycznym ukazał się inaugurujący kompilację największych hitów gwiazdy singiel „Keeps Gettin’ Better”, wyprodukowany przez Lindę Perry a 7 listopada 2008 sama składanka na której pojawiły się dwie nowe, elektropopowe aranżacje jej wcześniejszych przebojów „Genie 2.0” i „You Are What You Are (Beautiful)” a także nowy utwór „Dynamite”. Singiel dotarł do #7 miejsca na Billboard Hot 100. Zmiana wizerunku zaprezentowana na gali MTV Video Music Awards spotkała się z ostrą krytyką w mediach i porównaniami do początkującej wówczas piosenkarki Lady Gagi. Wcześniej w tym samym roku Aguilera wzięła udział w kampanii reklamowej srebrnej biżuterii „Shattered” Stephena Webstera. Pod koniec 2008 roku wokalistka wzięła udział w kampanii Rock The Vote, która zachęcała młodych Amerykanów do wzięcia udziału w wyborach prezydenckich. W spocie promującym wystąpiła ze swym synkiem Maxem. Promując kampanię wystąpiła w prestiżowym programie Larry’ego Kinga zachęcając do głosowania i opowiadając o motywach wzięcia udziału w spocie telewizyjnym.

Bionic/ Burleska

17 listopada 2009 roku wokalistka rozpoczęła pracę nad swoim debiutem filmowym w produkcji „Burlesque” (pol. Burleska). Na planie piosenkarka pracowała do lutego 2010 roku. W międzyczasie Aguilera przygotowywała się do wydania swojego czwartego studyjnego albumu. 22 stycznia 2010 roku artystka wystąpiła na koncercie charytatywnym Hope For Haiti, gdzie wykonała przy akompaniamencie Lindy Perry akustyczną wersję utworu „Lift Me Up” z nowego krążka. 23 marca 2010 roku został wydany pierwszy singiel zatytułowany „Not Myself Tonight”, który zwiastował album „Bionic”. Piosenka dotarła do #23 miejsca listy Billboard Hot 100 i nie odniosła zamierzonego sukcesu komercyjnego. Ponownie również pojawiły się kontrowersje co do teledysku. Klip, który w założeniu miał być hołdem wczesnym klipom Madonny, przez wielu postrzegany był jako kopia „Bad Romance” Lady Gagi. Odbiór wideo był mieszany. W Stanach Zjednoczonych zdecydowano się wydać 18 maja tego samego roku utwór „Woohoo” z Nicky Minaj na featuringu. Piosenka dotarła do #79 miejsca Billboard Hot 100 i nie odniosła sukcesu. Album Bionic został wydany 8 czerwca 2010 roku i zajął #3 pozycję na liście Billboard Hot 200 sprzedając się w pierwszym tygodniu w nakładzie 110 tysięcy. Jego sprzedaż nie była zadowalająca i z tygodnia na tydzień stawała się coraz mniejsza. 22 czerwca 2010 roku ogłoszono, że drugim światowym singlem promującym wydany 4 czerwca album będzie ballada „You Lost Me”. Piosenka nie odniosła zamierzonego sukcesu, nie była notowana na liście Billboard Hot 100. Z ciepłym przyjęciem spotkał się natomiast remiks utworu, który dotarł do #1 miejsca Billboard Hot Dance Club Songs. 7 września 2010 roku w Australii i Nowej Zelandii zdecydowano się wydać utwór „I Hate Boys” jako singiel radiowy, który jednak nie odniósł sukcesu. Tak oto zakończyła się promocja albumu Bionic.
14 października 2010 roku piosenkarka złożyła dokumenty rozwodowe przeciwko swojemu mężowi Jordanowi Bratmanowi. Jako przyczynę rozstania gwiazda podawała różnice nie do pogodzenia. Zaledwie w kilkanaście dni później okazało się, że spotyka się z Matthew Rutlerem, asystentem produkcji, którego poznała na planie Burlesque.
15 listopada 2010 roku piosenkarka otrzymała swoją gwiazdę w Hollywoodzkiej Alei Sław. Tego samego dnia odbyła się światowa premiera jej debiutanckiego filmu Burlesque w którym wcieliła się w postać Ali Marilyn Rose, początkującej gwiazdy. 19 listopada odbyła się premiera ścieżki dźwiękowej do filmu na której Aguilera zaśpiewała 8 z 10 utworów. Film odniósł umiarkowany sukces kasowy (90 milionów dolarów dochodu) w kinach ale został raczej negatywnie oceniony przez krytyków filmowych. Chwalono zdolności wokalne wokalistki, jednak nie zachwycano się jej grą aktorską. Obraz został nominowany do Złotego Globu w kategorii Najlepszy Obraz – Musical albo Komedia, a ballada „Bound To You” została zakwalifikowana w kategorii „Najlepsza piosenka”. Sam soundtrack otrzymał nominację do nagrody Grammy Awards.
23 października ukazał się snippet utworu „Castle Walls” T.I. z Aguilerą na featuringu. Piosenka wyciekła do sieci kilka dni później i zdobyła pozytywne recenzje. Zauważano zwłaszcza stonowany wokal Aguilery. Kawałek dotarł do #5 miejsca listy Bubbling Under Hot 100 Singles magazynu Billboard i niestety nie znalazł się w notowaniu Billboard Hot 100. Dużym powodzeniem cieszył się m.in. w Polsce.

The Voice/ Lotus

16 stycznia 2011 roku Aguilera wzięła udział w 68-mym rozdaniu Złotych Globów. Zarówno sama piosenkarka ani obraz Burlesque nie otrzymali statuetki. 1 lutego piosenkarka udała się do Brazylii promować zaprojektowaną przez siebie kolekcję na potrzeby sieci sklepów C&A. Kolekcja ubrań dostępna była początkowo tylko na terenie Brazylii, później rozszerzono jej zasięg o inne kraje Ameryki Łacińskiej (m.in. Meksyk). 6 lutego wokalistka wykonała hymn Stanów Zjednoczonych w trakcie dorocznych rozgrywek Super Bowl. Głośnym echem odbiło się pomylenie przez Aguilerę tekstu utworu. Piosenkarka broniła się później ogromnym wzruszeniem i zatraceniem w chwili. 13 lutego Christina wystąpiła na dorocznej gali rozdania nagród Grammy Awards, gdzie w towarzystwie Jennifer Hudson, Martina McBride, Yolanda Adams i Florence Welch oddała hołd Arethcie Franklin. 1 marca 2011 roku Aguilera została aresztowana za publiczne spożywanie alkoholu. W kwietniu 2011 podpisała kontrakt na uczestnictwo w programie The Voice w której partnerować jej mieli Adam Levine, Cee Lo Green i Blade Shelton. Show okazało się dużym sukcesem w Stanach Zjednoczonych. Pierwszy sezon wystartował 26 kwietnia i potrwał do 29 czerwca. 21 czerwca 2011 roku Christina Aguilera wystąpiła wraz z Maron 5 z premierowym utworem Moves Like Jagger, który osiągnął ogromny sukces w Stanach i na świecie docierając do #1 miejsca Billboard Hot 100 i sprzedając się (do marca 2013 r.) w ilości 6 milionów cyfrowych kopii. 5 lutego 2012 roku miała premiera 2 sezonu The Voice, w którym Aguilera ponownie wcieliła się w rolę trenerki. Show potrwało do 8 maja. W międzyczasie piosenkarka pracowała nad kolejnym albumem. Jego premiera odbyła się 9 listopada 2012 roku 2 miesiące po rozpoczęciu emisji 3 sezonu The Voice. Album zainspirowany został programem The Voice, wolnością i ostatnimi życiowymi doświadczeniami wokalistki. Do współpracy Aguilera zaprosiła m.in. Alexa Da Kida, Maxa Martina, Cee Lo Greena czy Blake’a Sheltona. Pierwszy singiel „Your Body” ukazał się 17 września 2012. Wcześniej fani mogli usłyszeć demo, które niespodziewanie wyciekło do sieci. Utwór osiągnął #34 miejsce na liście Billboard Hot 100 i nie odniósł zamierzonego sukcesu. Chwalono jednak teledysk za jego barwność i żartobliwe potraktowanie tematu. 4 grudnia został wydany na singlu w Stanach Zjednoczonych utwór „Just a Fool”, który dotarł jedynie do #71 miejsca Billboard Hot 100. W Australii natomiast do radia zdecydowano się wysłać „Let There Be Love”. „Lotus” nie osiągnął sukcesu, mieszany był również jego odbiór wśród krytyków. W pierwszym tygodniu sprzedaży rozszedł się w 73 tysiącach egzemplarzy. Dotychczas rozszedł się on w nakładzie ok. 220 tys. kopii w Stanach Zjednoczonych. W 2012 roku ukazały się 2 kolaboracje. Pierwszą jest „Baby, It’s Cold Outside” z Cee Lo Greenem wydana na jego świątecznym albumie Cee-Lo’s Magic Moment. Drugą natomiast jest „Feel This Moment” z Pitbullem, które oficjalnie zostało wydane na singlu 4 lutego 2013 roku. Piosenka dotarła do #8 miejsca Billboard Hot 100. W 2013 roku piosenkarka znalazła się na liście 100 najbardziej wpływowych osób na świecie magazynu TIME. 13 maja odbyła się premiera telenoweli „La Tempestad” do której Aguilera nagrała wraz z Alejandro Fernándezem utwór z czołówki. Sam utwór zatytułowany „Hoy Tengo Ganas De Ti” miał swoją premierę 8 maja.